Categoriearchief: Woordbeeld

een blik in het archief

Het werk rechtsboven heet “alles wat ik van de hemel weet”. Het is een doek van 80 x 80 cm uit 2016. En een van de weinige werken waarin ik tekst van iemand anders gebruik. Een gedicht van K. Michel uit de bundel “waterstudies“. K. Michel is voor mij vaak een dichter geweest, die heel precies onder woorden bracht, wat ik zelf slechts woordeloos wist. Echt een groot cadeau als iemand de moeite neemt om zo zorgvuldig te kijken, te voelen, en de waarnemingen te destilleren tot prachtige poëzie.
Zijn woorden heb ik voor dit schilderij vertaald naar Esperanto. De taal van mijn oma, de vredestaal van weleer, de taal van hoop, en ook de taal waarin het geïsoleerde denken van het oude Europa zichtbaar is. Een taal die niemand meer begrijpt, maar wel tot de verbeelding spreekt; waardoor de woorden niet dwingend in hun betekenis worden. Een taal die past bij mijn schildershandschrift, waarin ook veel aangereikt wordt, zonder dwingende handleiding.

Laatst kreeg ik bezoek in  mijn atelier. Het was een dag vol grijze wolken, waar af en toe helderblauwe stukken doorheen piepten. Samen met mijn bezoek keken we naar het water waar mijn atelier aan grenst. Het vreemde heldere blauw dat in het donkere, grijze water dreef. En ik wees haar op dit schilderij. Kijk, dat schilder ik! Onder andere.
Ze begreep het gelijk.

de hemel in de regenplassen

“Alles wat ik van de hemel weet zag ik in de plassen onder mijn voeten”

naast het echte wit in het schilderij zie je hoe gelig de witte muren eigenlijk zijn

je kunt zien dat ik ook schuurpapier gebruik, om oude lagen weer boven te krijgen

hier zie je goed de gelaagdheid van het werk, met het wit als een van de laatste lagen

Het werk is te huur voor een percentage van de prijs.
Dit werk huur je voor 1% per maand – € 24,-

Je kunt ook huursparen, al hurend sparen voor je eigen werk.. Nieuwsgierig? Vraag vrijblijvend alles wat je wilt weten. Of lees hier.

gedichten fluisteren

gedichten fluisteren Quarantainefestival Rotterdam 2018

Gedichten fluisteren
Mobiel – Minimuseum DerWerf stond in Mariahoeve Den Haag. Ik had twee gedichten geschreven voor de museumzalen en die heb ik bij de kijker in zijn oor gefluisterd. Het was een experiment, die eerste keer. Kijken of op deze manier zowel het beeldende werk als het woord overdraagbaar is. Of op deze manier mensen zich kunnen laten raken.

Aan het einde van die dag schreef ik dit in mijn dagboek:

Dus gedichten fluisteren is ook een vorm van Liefde. Ook een vorm van hartjes raken. Mensen raken. Met energiewerk raak je het hart en veranderen er dingen. Met het gedichten fluisteren, raak ik ook het hart, er komt een zucht vrij. Geen idee hoe het werkt, maar ik heb wel het gevoel dat mensen hier ook van healen.

Experiment geslaagd: Het gedichten fluisteren is een blijver!

Het vervolg op het Quarantainefestival (2018) was het zeer geslaagd.
En in de expositie “Reisgenoten” in Pulchi (2019) is er weer de mogelijkheid je een gedicht in te laten fluisteren.

gedichten fluisteren Mariahoeve Den Haag 2017

minimuseum DerWerf

PS Het gedicht voor de 3D zaal (voor de kijkers links) van het minimuseum:

sterrenwacht

 

in de sterren staat

dat ik de grote wens heb

het heelal te behoeden

uiteen te drijven

 

met naald en draad

hecht ik

naar eigen idee

(denk ik)

met volle inzet

een multidimensionale wereld

 

schotsje springend

bepaal ik de loop

der planeten

naar eigen idee

(denk ik)

 

dat staat in de sterren

en ook

dat ik erg slim ben

maar dat dit erg dom is

 

alles drijft

voor mij onnavolgbaar

bij me weg

 

struikelend

zak ik door

de oneigenlijke ideeën

 

dompel onder

 

jij ziet me

in deze zee

 

zinkt

dicht naast me

 

het tij rolt

gestadig

 

ploegt

een verse baan

 

met stroomversnellingen

ophopingen

draaikolken

 

om een stil oog

(2017)

gedichten fluisteren (met een mobiele solo-expositie) op het quarantainefestival Rotterdam 2018.

 

Het Laatste Avondmaal

last-supper-achter-flat

 

Harry Brusche nodigde 100 oud studenten uit om mee te doen aan de expo die zijn AKI afscheid inluidt: “het laatste avondmaal”. Met plezier deze uitnodiging aangenomen, leuk om weer eens in opdracht te werken, zeker voor een van de lichtpunten van de AKI. Het werk is ondertussen onderweg naar Enschede. Waar de opening zal zijn in Tankstation Cultureel Vulpunt, Deurningerstraat 28, Enschede, 6 oktober 17:00. Tot 27 oktober open.

  last-supper-voor-flat

Het laatste avondmaal

Kippen op honing

zeg ik je

Kreeft deed een asana

“Haan op de hooiberg”

een knappe poging

om zijn kont te redden

zijn stem verraadde hem

vanuit het gaatje

met zijn mond vol gebraad

de souffleur

of het ook goed was

achter de schermen

was de eeuwige vakantie

alvast begonnen